Nastanak žvakaće gume

Getty Images

Niko nije u potpunosti siguran ko je izumio žvaku, niti kada tačno je izumljena ali historičari smatraju da se ovaj slatkiš počeo upotrebljavati prije više hiljada godina.

Stari Grci su žvakali smolu tršlje, Maje su žvakali kaučkovac, a Asteci čikl (smola drveta sapodile) koji se i danas koristi u proizvodnji žvakaćih guma. Početkom 19. stoljeća u SAD-u su se počeli prodavati grumeni smrekine smole i to je bila ujedno prva komercijalna žvakaća guma. 


Oko 1850. godine nastala je žvakaća guma od parafinskog voska, dok je prva moderna žvakaća guma proizvedena 1869. godine a patentirao ju je William Semple.


Thomas Adams je 1871. godine, nakon što je shvatio da su žvake koje se prave od prirodnog lateksa ukusnije i da se mogu duže žvakati, patentirao mašinu za proizvodnju žvaka. Njegova žvakaća guma Tutti Frutti je prva žvakaća guma koja se prodavala u automatima.


1993. godine je napravljena prva žvaka od koje se može napuhati balončić, a prva žvaka bez šećera, koja je i danas najprodavanija, se pojavila tokom 40-ih godina. Nakon Drugog svjetskog ratažvakaće gume se počinju proizvoditi u još većoj mjeri, u različitim oblicima, različitih veličina i okusa. 


Žvakaće gume  su danas jako popularne i koriste se u različite svrhe: da bi se izbjegao loš zadah, očistilenaslage na zubima ukoliko ih u datom trenutku nismo u mogućnosti oprati, zbog opuštanja, smirivanja napetosti, te postizanja bolje koncentracije. Takstisti kažu da im žvakanje žvake pomaže da ostanu budni tokom noćnih vožnji; osobe koje žele smršati često uzimaju žvaku kada imaju potrebu za jelom, a žvakanje žvake pomaže i osobama koje se odvikavaju od pušenja cigareta.